INFORMACJE i zapisy + 48 508 399 778

Psychologia jedzenia i odchudzania

PSYCHODIETETYKA - NEURODIETETYKA - MINDFULNESS
Wszelkie diety są nieskutecznymi metodami walki mózgu z żołądkiem, a wskutek tego że mózg wie lepiej, już na wstępie diety skazane są na niepowodzenie.

Wyglądasz tak, jak myślisz… więc zmień myślenie


Mózg jest najmniej zbadaną częścią ludzkiego organizmu. Niewielu ludzi ma świadomość, iż tkwią w nim pokłady bezgranicznej mądrości i miłości; że podświadomość jest w stanie pokierować ludzkim losem. Od sposobu myślenia danej jednostki uzależnione jest jej szeroko pojmowane szczęście – w tym również wygląd i związane z nim nawyki żywieniowe.
 
Negatywne myśli oraz emocje doświadczane jako przykre dla człowieka rodzą się w głębokim układzie limbicznym. Istotą funkcjonowania głębokiego układu limbicznego jest przetwarzanie sygnałów zapachowych, regulowanie faz snu oraz apetytu, wpływ na libido, tworzenie więzi międzyludzkich, przede wszystkim zaś – przechowywanie wspomnień naznaczonych ładunkiem emocjonalnym. Dzięki głębokiemu układowi limbicznemu określone bodźce płynące ze świata zewnętrznego zyskują walor wpływania na nastrój człowieka.
 
Myśli nie są odrealnionymi ideami. W sposób nieświadomy myślenie cechujące się optymizmem bądź pesymizmem warunkuje ludzkie życie – wpływa na podświadome wybory, leży u podstaw nowych pomysłów, sprzyja uzyskaniu bogactwa oraz szeroko pojętej pomyślności. Ogólny stan umysłu ludzkiego ma zawsze pewien „ton”, uzależniony od pojawiających się schematów myślowych. W sytuacji nadaktywności układu limbicznego, wszystkie docierające do mózgu bodźce ulegają „filtracji”, wywołując określone emocje. Szczególnym rodzajem sytuacji jest pojawianie się automatycznych negatywnych myśli (myśli-mrówki, ANTs) – ponurych, bardzo pesymistycznych, natarczywych, sprawiających wrażenie samoistnych wytworów. Na porządku dziennym są sytuacje wywoływania przez myśli-mrówki przygnębienia bądź poczucia fatalizmu.
 
Myślenie pozytywne sprawia, iż dana jednostka emanuje energią, przyciągając niejako otoczenie oraz pomyślne okoliczności. Z reguły osoby myślące pozytywnie starają się w każdym zdarzeniu, nawet niekorzystnym, widzieć walory.
 
Amen (2012) proponuje stosowanie się do pewnych zasad myślenia, co pomoże uzdrowić głęboki układ limbiczny, a tym samym – skutkując pozytywnym nastawieniem jednostki – przyczyni się do powodzenia w wielu sferach jej funkcjonowania. Zasady te brzmią następująco:
 
1.      Uświadom sobie, że Twoje myśli są prawdziwe. Kiedy u człowieka pojawia się jakaś myśl, mózg od razu zaczyna produkować substancje chemiczne, ponadto przechodzi przez niego elektryczna transmisja danych. Wskutek tych procesów jednostka uświadamia sobie, iż o czymś myśli. Należy zawsze pamiętać, iż myśli nie tylko istnieją jako materia (energia, substancje chemiczne), lecz w sposób istotny wpływają na samopoczucie człowieka, warunkując jego zachowanie.
 
2.      Zwróć uwagę na wpływ negatywnych myśli na Twoje ciało. W przypadku myśli przykrej, smutnej, mózg produkuje substancje chemiczne powodujące złe samopoczucie fizyczne oraz psychiczne (w związku ze wzbudzeniem głębokiego układu limbicznego). W sytuacjach postrzeganych przez jednostkę jako nieprzyjemne pojawiają się typowe objawy somatyczne – napięcie mięśniowe, przyspieszona akcja serca, pocenie się dłoni, a nawet zawroty głowy. Przeprowadzone badania wykazały, iż w sytuacji rozmyślania o sprawach przyjemnych bądź neutralnych głęboki układ limbiczny pozostaje w stanie spoczynku, natomiast myśli smutne skutkują znacznym wzrostem jego aktywności, co stanowi najlepszy dowód, iż myśli rzeczywiście mają ogromne znaczenie.
 
3.      Zwróć uwagę, jaki wpływ na Twoje ciało mają myśli pozytywne. Nadzieja, poczucie szczęścia bądź przyjemna myśl sprawia, iż mózg rozpoczyna produkcję substancji chemicznych skutkujących dobrym samopoczuciem jednostki, a tym samym wyciszających głęboki układ limbiczny. W sytuacji postrzeganej przez jednostkę jako przyjemna pojawiają się typowe objawy somatyczne – rozluźnienie mięśni, spowolniona akcja serca oraz spokojny oddech. Zatem – fizjologia jest ściśle związana ze sposobem myślenia.
 
4.      Zwróć uwagę, jak Twój organizm reaguje na każdą Twoją myśl. Różnorodne reakcje fizjologiczne pojawiają się w sytuacji mówienia kłamstw oraz prawdy; postępowania zgodnie z sumieniem (elementarnymi zasadami współżycia społecznego) oraz w sprzeczności z nim.
 
5.      Złe myśli traktuj jak zanieczyszczenia. Należy zawsze pamiętać, iż negatywne myślenie ma niszczącą moc, działa zgodnie z zasadą „samospełniającego się proroctwa”, a także wpływa na sferę somatyczną. Bezustanne życie w napięciu wywołanym aktywowaniem układu stresowego w związku z oczekiwaniem nieszczęść skutkuje gorszym stanem zdrowia (wpływ podwyższonego poziomu kortyzolu). Zatem – negatywne myśli „zanieczyszczają” tak umysł, jak i ciało. W takich kategoriach należy je postrzegać i wykorzeniać.
 
6.      Uświadom sobie, że Twoje automatyczne myśli nie zawsze zawierają prawdę. Brak świadomości w zakresie mechanizmu pojawiania się myśli (punkty 1-4) skutkuje myśleniem zautomatyzowanym. Trzeba jednak pamiętać, iż myśli nie zawsze w sposób wierny odzwierciedlają rzeczywistość (myśli mogą kłamać).
 
7.      Automatyczne negatywne myśli należy ripostować. Pozytywne myślenie jest jedynie kwestią treningu. Pewne mechanizmy myślowe można świadomie zmieniać. Poprawianie negatywnych myśli sprawia, iż tracą one władzę nad człowiekiem.
 
8.      Zlikwiduj automatyczne negatywne myśli (myśli-mrówki). Autor porównuje automatyczne negatywne myśli do mrówek – jedna nie stanowi zagrożenia, jednak znaczna ich ilość wpływa na jednostkę irytująco, a nawet może powodować zagrożenie. Podobnie jest z negatywnym myśleniem; pojedyncza myśl ma niewielką moc sprawczą, jednakże schematyczne, negatywne myślenie zaburza funkcjonowanie jednostki w sferze biologii, psychiki oraz relacji interpersonalnych.
 
Zdaniem Amena (2012) istnieje dziewięć typów negatywnych myśli automatycznych. Poniżej zaprezentowano ich tabelaryczne zestawienie.
 
Rodzaj myśli negatywnej
Schemat
Radzenie sobie z „mrówką”
Myślenie dychotomiczne zawsze – nigdy.
Zawsze, nigdy, nikt, wszyscy (wszystko), każdy.
Zastanowić się i wspomnieć przykłady przeczące tym myślom.
Dostrzeganie wyłącznie negatywnych aspektów sytuacji bądź rzeczy.
Koncentrowanie się na negatywnych aspektach sytuacji bez właściwego wyeksponowania pozytywów.
Gra w zadowolenie – doszukiwanie się choćby jednej dobrej strony w każdej sytuacji, nawet najtrudniejszej.
Czarnowidztwo.
Zakładanie najgorszych z możliwych rezultatów, przewidywanie najgorszych z możliwych rozwiązań sytuacji.
Gdy człowiek spodziewa się złych rzeczy, tak naprawdę sam przyczynia się do ich powstania. Należy pamiętać, że nikt nie zna przyszłości – gdyby znał, wygrałby na loterii.
Czytanie w myślach.
Przeświadczenie, iż posiada się wiedzę o tym, co myślą inni, nawet jeśli żadna z tych osób sama tego nie powiedziała.
Złe spojrzenie szefa może oznaczać, iż cierpi tego dnia na rozstrój żołądka! Jeśli dręczy Cię coś, po prostu zapytaj, a nie odgaduj, co myśli druga osoba.
Myślenie uczuciami (dawanie wiary negatywnym uczuciom).
Tak czuję, więc tak musi być (np. czuję, że on mnie nie kocha; czuję, że jestem nieudacznikiem; czuję się głupia).
Sprawdzać wiarygodność uczuć, poszukując namacalnych dowodów (czy istnieje rzeczywisty powód, by w ten sposób czuć).
Poczucie winy (myślenie kategoriami powinienem/powinnam, muszę).
Myślenie tymi kategoriami natychmiast blokuje – jednostka ma wrażenie, że nie chce tych rzeczy robić.
Zastępować myśl: Chcę zrobić (…), ponieważ (…).
Etykietowanie (szufladkowanie ludzi, rzeczy, sytuacji).
Hamowanie zdolności do jasnego oglądu sytuacji poprzez spłycenie pewnych jej aspektów.
Unikać szufladkowania.
Personalizacja.
Przypisywanie zdarzeniom osobistego znaczenia (np. Szef nie odezwał się do mnie rano; pewnie jest na mnie zły. Syn miał wypadek samochodowy; to moja wina, powinnam była dłużej uczyć go jeździć/nie pożyczyć mu auta etc.).
Zachowanie drugiego człowieka może mieć zupełnie inne przyczyny, niż automatycznie przyjmujemy. Nigdy nie wiadomo do końca, dlaczego ludzie zachowują się w taki, a nie inny sposób.
Obwinianie.
Obarczanie innych winą za problemy własne.
To nie moja wina, że (…).
Nie doszłoby do tego, gdybyś (…).
Skąd miałam wiedzieć, że (…).
To twoja wina, że (…).
 
Jeżeli człowiek obwinia innych za swoje życiowe problemy, przyjmuje postawę bierną (ofiara okoliczności). Wówczas bardzo trudno podejmować decyzje zmierzające do zmiany sytuacji. Obwinianie innych odbiera osobiste poczucie mocy.
 
Z uwagi na fakt, że myśli rzeczywiście mają znaczenie (są pomocne bądź szkodzą głębokiemu układowi limbicznemu), pozostawienie myśli-mrówek bez jakiejkolwiek odpowiedzi skutkuje „infekcją” we wszystkich sferach funkcjonowania organizmu. Rozpoznawanie oraz likwidacja automatycznych negatywnych myśli pozwoli cieszyć się dobrym zdrowiem, optymizmem mimo przeciwności losu, a także poprawi relacje z innymi ludźmi. Brak negacji myśli-mrówki sprawia, iż umysł zaczyna w nią wierzyć, zaś ciało w adekwatny sposób reagować.
 
Myślenie jest wyborem, zaś jego skutki dotykają zarówno jednostki, jak i całego jej otoczenia. Nieświadomi faktycznej mocy naszych myśli, z góry stawiamy się na straconej pozycji w walce o lepsze jutro – zamożność, zdrowie, szczęście, poczucie spełnienia, ulegając zgubnym wpływom zautomatyzowanych, negatywnych myśli. Podobny mechanizm ma miejsce również w odniesieniu do postrzegania siebie (w kontekście nadwagi). Brak wiary w siebie jest wynikiem ulegania złym wzorcom myślowym. Negatywne myśli wywołują napięcie, co aktywuje układ stresowy i skłania mózg do wysyłania sygnałów dotyczących konieczności uzupełnienia zasobów energetycznych. Ponadto negatywne myślenie na własny temat skazuje jednostkę na brak miłości do własnej osoby, skutkując rozlicznymi zaburzeniami natury emocjonalnej. Zaakceptowanie własnego ciała, wiedza na temat wagi neutralnej dla danej jednostki, pielęgnowanie właściwych wzorców myślowych oraz miłości do własnej osoby, poszerzanie wiedzy na temat produktów spożywczych korzystnie działających na mózg jest kluczem do zachowania równowagi psychofizycznej, a także szczęścia i rozwoju własnego.
 
Autor: Violetta Karys.
Artykuł jest fragmentem pracy autorki, wszelkie prawa zastrzeżone.
 
Bibliografia
1.      Amen, D. G. (2012). Zmień swój mózg, zmień swoje życie. Warszawa: Laurum.
2.      Murphy, J. (2000). Potęga podświadomości. Warszawa: Świat Książki.
3.      Słowikowski, M. (2004). Charakter na całe życie. Łódź: Ravi.
 
 
 

 

Wybierz język:
Copyright © 2010 Medycyna Psychosomatyczna Violetta Karys ul. Zwycięska 14E/4/3 Wrocław 53-033
Realizacja: Hotel NETWORK
Powered by: CMS dla hoteli